นิทานเรื่อง เปลี่ยนแปลงตัวคุณเองไม่ใช่เปลี่ยนโลก Change yourself and not The World

Long ago, people lived happily under the rule of a king. The people of the kingdom were very happy as they led a very prosperous life with an abundance of wealth and no misfortunes.

Once, the king decided to go visiting places of historical importance and pilgrim centres at distant places. He decided to travel by foot to interact with his people. People of distant places were very happy to have a conversation with their king. They were proud that their king had a kind heart.

After several weeks of travel, the king returned to the palace. He was quite happy that he had visited many pilgrim centres and witnessed his people leading a prosperous life. However, he had one regret.

He had intolerable pain in his feet as it was his first trip by foot covering a long distance. He complained to his ministers that the roads weren’t comfortable and that they were very stony. He could not tolerate the pain. He said that he was very much worried about the people who had to walk along those roads as it would be painful for them too!

Considering all this, he ordered his servants to cover the roads in the whole country with leather so that the people of his kingdom can walk comfortably.

The king’s ministers were stunned to hear his order as it would mean that thousands of cows would have to be slaughtered in order to get sufficient quantity of leather. And it would cost a huge amount of money also.

Finally, a wise man from the ministry came to the king and said that he had another idea. The king asked what the alternative was. The minister said, “Instead of covering the roads with leather, why don’t you just have a piece of leather cut in appropriate shape to cover your feet?”

The king was very much surprised by his suggestion and applauded the wisdom of the minister. He ordered a pair of leather shoes for himself and requested all his countrymen also to wear shoes.

Moral: Instead of trying to change the world, we should try to change ourselves.

 

นานมาแล้วผู้คนใช้ชีวิตอย่างมีความสุขภายใต้การปกครองของพระราชา ผู้คนในราชอาณาจักรมีความสุขมาก พวกเขามีชีวิตที่เจริญรุ่งเรือง มีความมั่งคั่งที่อุดมสมบูรณ์และไม่มีความโชคร้ายเลย

ครั้งหนึ่งพระราชาตัดสินใจที่จะไปเยี่ยมชมสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และศูนย์แสวงบุญ ณ สถานที่ห่างไกล พระองค์ตัดสินใจเดินทางด้วยการเดินเท้าเพื่อพูดคุยพบปะกับประชาชนของพระองค์ ผู้คนในที่ห่างไกลมีความสุขมากที่ได้คุยกับพระราชาของพวกเขา พวกเขาภูมิใจที่กษัตริย์ของพวกเขามีจิตใจที่ดี

หลังจากเดินทางไปหลายสัปดาห์ พระราชาก็กลับไปยังวัง เขามีความสุขมากที่ได้ไปเยี่ยมศูนย์แสวงบุญหลายแห่งและเห็นคนของเขามีชีวิตที่รุ่งเรือง อย่างไรก็ตามเขารู้สึกเสียใจอยู่หนึ่งอย่าง

พระราชามีอาการปวดเท้าจนทนไม่ไหวเพราะเป็นครั้งแรกที่เขาเดินทางด้วยการเดินเท้าซึ่งมีระยะทางไกล เขาบ่นกับรัฐมนตรีว่าถนนนั้นไม่สะดวกสบายและเต็มไปด้วยก้อนหิน เขาแทบจะทนความเจ็บปวดไม่ได้ พระราชาตรัสว่า พระองค์ทรงเป็นห่วงคนที่ต้องเดินทางสัญจรไปมาตามถนนเหล่านั้น เพราะมันจะทำให้พวกเขาเจ็บปวดเช่นกัน!

เมื่อพิจารณาทั้งหมดนี้ พระราชาสั่งให้คนรับใช้ของพระองค์นำหนังมาปกคลุมถนนทั่วประเทศ เพื่อให้คนในอาณาจักรของเขาสามารถเดินได้อย่างสะดวกสบาย

รัฐมนตรีรู้สึกตะลึงเมื่อได้ยินคำสั่งของพระราชา เพราะนั่นหมายความว่า วัวหลายพันตัวต้องถูกฆ่าเพื่อให้ได้ปริมาณหนังที่เพียงพอ และยังต้องใช้เงินจำนวนมหาศาลด้วย

ในที่สุดนักปราชญ์จากกระทรวงก็มาหาพระราชาและกล่าวว่าเขามีไอเดีย พระราชาถามว่าทางเลือกคืออะไร เขากล่าวว่า “แทนที่จะคลุมถนนด้วยหนัง ทำไมไม่ตัดหนังที่มีรูปร่างเหมาะสมเพื่อคลุมเท้าล่ะ”

พระราชารู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก จากคำแนะนำของนักปราช์ญและปรบมือให้กับความฉลาดของเขา พระราชาสั่งรองเท้าหนังให้ตัวเองและขอให้ประชากรทุกคนสวมรองเท้าด้วย

ข้อคิด: แทนที่จะพยายามเปลี่ยนโลก เราควรพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองก่อน

 

คำศัพท์น่าสนใจ

Prosperous (Adj.) = รุ่งเรือง ร่ำรวย

Abundance (N.) = ความอุดมสมบูรณ์

Misfortunes (N.) = ความโชคร้าย

Historical (N.) = ประวัติศาสตร์

Pilgrim (N.) = ผู้แสวงบุญ

Regret (V.) = เสียใจ

Stony (Adj.) = เต็มไปด้วยหิน

Tolerate (V.) = ทนต่อ อดทน

Leather (N.) = หนังสัตว์

Applaud (V.) = ปรบมือ

Countrymen (N.) = ประชากร

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating / 5. Vote count:

No votes so far! Be the first to rate this post.